Specialismen

Terugkomen op het aanvaarden of verwerpen van een erfenis

De erfgenaam die bij testament is benoemd, of bij gebrek aan een testament, op grond van de wet erfgenaam is, zal zich moeten beraden op de vraag of hij of zij al dan niet de lusten en lasten uit de erfenis op zich wil nemen. De uiteindelijke keuze kan ingrijpende gevolgen hebben, en het is niet eenvoudig op een gemaakte keuze terug te komen.

Welke opties heeft de erfgenaam?

De erfgenaam heeft kortweg drie opties. Hij kan de erfenis verwerpen, beneficiair aanvaarden of zuiver aanvaarden.

Indien hij verwerpt, heeft de verwerping terugwerkende kracht en wordt aangenomen dat hij nooit erfgenaam is geweest. Beneficiair aanvaarden houdt in dat de erfgenaam niet met privévermogen aansprakelijk zal zijn, mocht op een later moment blijken dat de erfenis meer schulden dan baten omvat. Bij zuivere aanvaarding worden zowel de baten als de schulden aanvaard, en is de erfgenaam dus wel met eigen vermogen aansprakelijk voor schulden in de nalatenschap, als de baten niet toereikend zijn om die te voldoen.

Kan de erfgenaam na aanvaarding alsnog verwerpen?

Het is goed mogelijk dat een erfgenaam de erfenis (zuiver) heeft aanvaard, maar er al snel achter komt, dat er toch meer, grotere of andere schulden deel uitmaken van de nalatenschap dan hij had verwacht. Het is dan niet mogelijk de nalatenschap alsnog te verwerpen. Wel is het dan soms mogelijk de zuivere aanvaarding om te zetten in een beneficiaire aanvaarding. Dat is het geval wanneer je als erfgenaam geconfronteerd wordt met een onverwachte schuld, bijvoorbeeld wanneer (achteraf) blijkt dat er een schadevergoeding moet worden betaald door onrechtmatig handelen van de erflater tijdens diens leven. Van de erfgenamen wordt wel verwacht dat zij enig onderzoek hebben gedaan, voordat wordt aanvaard. Een schuld is dus niet zomaar ‘onverwacht’.

Kan de erfgenaam na verwerping nog aanvaarden?

Het uitgangspunt is dat de keuze voor verwerping van de nalatenschap onherroepelijk is. Toch kan een erfgenaam aanvoeren dat hij op het moment van verwerpen ‘wilsonbekwaam’ was en de verwerping daarmee ‘nietig’ moet worden verklaard. De erfgenaam moet dan wel aantonen dat zijn geestesvermogen ten tijde van de keuze tot verwerping zodanig was verstoord dat hij niet in staat is geweest zijn wil te bepalen en verklaren. Te denken valt aan medisch vastgestelde psychische stoornissen of klachten die de beslissingen van de erfgenaam hebben beïnvloed.

Wees dus bedacht op de verstrekkende gevolgen die een keuze voor aanvaarding of verwerping kan hebben. Het is niet onmogelijk een eerder gemaakte keuze ongedaan te maken, maar er is wel heel wat voor nodig om dat te kunnen realiseren. Laat u daarom tijdig adviseren door een erfrechtspecialist.

Heeft u een vraag over uw erfenis? U vindt mijn contactgegevens aan de rechterzijde van deze pagina.